De melkman: vaders die borstvoeding geven.
24 oktober 2004

Op de website Freebirth vond ik een intrigerend artikel over borstvoeding. Na het gelezen te hebben, ben ik er van overtuigd dat het artikel geen grap is. Denkt u van wel?
Zie in dit verband ook het artikel Zwangere mannen,
vrouwen spelen het hormonale spel niet alleen


Het is vreemd, zelfs bizar, en het gaat tegen de 'mannelijkheid' in.
Waar houden jullie huismannen op, zullen somige lezers denken. Willen jullie dan soms vrouw worden? Nee. Helemaal niet. Maar de verschillen tussen man en vrouw blijken veel minder groot te zijn dan algemeen wordt aanvaard.

Hier een integrale vertaling van het artikel geschreven door Laura Shanley.

Ik raakte voor het eerst geinteresseerd in mannelijke borstvoeding na het lezen van Dana Raphael's boek The tender gift : Breastfeeding. Hoewel Raphael het onderwerp maar even behandeld, zegt ze wel dat mannen melk kunnen produceren als hun tepels gestimuleerd worden.

Mijn man, David, en ik waren geintrigeerd door het idee. We hadden net onze eerste ongeassisteerde thuisbevalling gehad en we waren zo enthousiast over onze techniek van de positieve gedachte dat we die ook in andere aspecten van ons leven toe wilden passen. Hoewel Raphael had geschreven over melkproductie door tepelstimulatie dachten wij dat David het misschien eenvoudigweg door suggestie zou kunnen.
Hij probeerde zichzelf ervan te overtuigen dat hij melk kon geven, en binnen een week begon een borst op te zwellen en melk te druppelen. Toen we opgewonden het resultaat lieten zien aan mijn vader (een arts) zei hij Het is duidelijk dat er iets lichamelijks mis is met David. Het feit dat David dit door zijn wil had bewerkstelligd, maakte geen indruk op hem. Wij wisten echter dat dit wéér een voorbeeld was de kracht van de geest over het lichaam.

Al met al waren we er niet klaar voor om David echt de baby te laten voeden. Ten eerste was er geen noodzaak om dit te doen. Het ging me goed af alleen. Maar belangrijker nog was, dat hij er gewoonweg geen zin in had. Nadat hij ondekt had dat zijn lichaam inderdaad reageerde op zijn wil, stelde hij zichzelf voor dat het melkgeven zou stoppen, en binnen een week werd zijn borst weer normaal.
Het experiment was een succes gebleken.

We besteedden er verder niet veel aandacht meer aan tot ik jaren later een kort artikel genaamd Male lactation tegenkwam van prof. Patty Stuart Macadam van de afdeling antropologie aan de universiteit van Toronto. (Complete Mother, Fall, 1996, volume 43)

Het is mogelijk, en het is waargenomen bij dieren en mensen. In 1992, werden er 18 Dayak fruit vleermuizen gevangen in het regenwoud van het Krau Wild Reservaat in Pahang, Maleisië. Tien daarvan waren mannetjes en hadden functionele melkklieren waar kleine hoeveelheden melk uit kwam. Een borst is een borst. Mannelijke lactatie is fysiek mogelijk en, volgens dokter Robert Greenblatt kan de melkproductie gestimuleerd worden door het laten zuigen van een baby voor enkele weken, en dat sommige mannelijke baby's bij de geboorte en jongens in de puberteit wat melk afscheiden.

In historisch opzicht werd mannelijke lactatie opgemerkt door de Duitse onderzoeker Alexander Freiherr von Humboldt omstreeks 1859, hij schreef over een tweeëndertig jarige man die zijn kind vijf maanden lang borstvoeding had gegeven. Het werd ook gezien bij een vijfenvijftig jarige man uit Baltimore die als baker voor de kinderen van zijn minnares had gespeeld.
(zie in dit verband ook deze site waarin de professor op de Canadese radio hetzelfde zegt. Roel )

Mijn interesse in mannelijke lactatie bereikte weer een hoogte punt toen ik laatst de volgende brief kreeg van een vriend van mij:

Ik ken twee fantastische jongens, en ik ben al jaren goed bevriend met ze. Een gezamelijke kennis van ons was zwanger, ongepland, en wilde niet door de hele 'adoptiemolen', dus de jongens benaderden haar over de baby, en ze gingen samen verder alsof de hele zaak een draagmoederzwangerschap was. De mannen wilden graag dat de baby borstvoeding zou krijgen. Dus toen de moeder in de zevende maand van de zwangerschap was kocht Ian een goede borstpomp en begon te pompen, elke twee uur overdag en één keer 's nachts. Hij was er heel fanatiek in. Toen de baby geboren was gebruikte hij een SNS ( een systeem wat adoptiemoeders gebruiken om aanvullende borstvoeding te kunnen geven. zie deze website) met moedermelk die gedoneerd werd door verschillende kennissen die borstvoeding gaven. Hij gaf zelf melk, maar niet genoeg om de baby volledig te kunnen voeden. Tegen de tijd dat de baby 12 weken oud was had hij echter genoeg eigen melk om de baby volledig te kunnen voeden! Hij bleef thuis met de baby en voedde haar zelf tot ze 8 maanden oud was!! Ik denk niet dat veel mensen buiten hun vriendenkring er van wisten, ik weet zeker dat sommige mensen de stuipen zouden krijgen als ze er van wisten.... maar ik vond het fantastisch!

Tijdens het lezen van deze brief, herrinnerde ik me plotseling dat mijn moeder me eens vertelde dat ik als baby eens probeerde om bij mijn vader te drinken. Ik lachte er toen om, maar nu ben ik er zeker van dat dit vaak gebeurt. Baby's willen vertroeteld worden, verzorgd en gevoed. De gender van de persoon die het doet is niet belangrijk.

Aan de andere kant denk ik dat je kan stellen dat vrouwen beter toegerust zijn om borstvoeding te geven dan mannen. Over het algemeen produceren ze meer melk gelijk na de geboorte, en dat zonder of met weinig tepel stimulatie. Als er echter helemaal geen moeder in beeld is, zoals bij adoptie, of als een moeder gaat werken en de baby aan de zorg van de vader wordt over gelaten, zou ik lk liever een vader zien die (als hij dat wil) liefdevol zijn kind borstvoeding geeft dan een die zijn toevlucht neemt tot flesvoeding en fopspenen. Hij zou in ieder geval de moedermelk op deze manier aan kunnen vullen.

Het is belangrijk om in gedachten te houden dat als een stel er voor kiest om de borstvoeding te delen, men er voor moet zorgen dat de melkproductie van de vader goed op dreef is. Zo niet dan zal de verminderde vraag bij de moeder leiden tot een gereduceerde toevoer aan de baby, voordat de vader dit verschil weer goed kan maken.

Het spreekt voor zichzelf dat alleen een vader die zeker voelt over zijn mannelijkheid succesvol kan zijn in het borstvoeden van zijn baby. Als we als maatschappij en cultuur ons vrij kunnen maken van het idee dat alleen moeders borstvoeding kunnen geven, dan kan mannelijke borstvoeding misschien een nieuwe manier zijn voor vaders om een band met hun baby's op te bouwen. En wat is er nu 'onnatuurlijker'- borstmelk van een man of kunstmatige babymelk van Nutricia?

De volgende passages komen uit Anomalies and curiosities of medicine door George Gould, MD. en Walter Pyle, M.D.

Hunter refereert aan een man van vijftig die met zijn vrouw het zogen van hun kinderen deelde. Er is een verhaal van een zeeman die zijn vrouw verloor, en zijn zoon aan de borst hield om hem te troosten, en na drie dagen in staat was om hem te voeden. Humbolt beschrijft een Zuid Amerikaanse boer van tweeëndertig die, toen zijn vrouw gelijk na de geboorte ziek werd, het kind met zijn eigen melk onderhield. De melk kwam vrij snel na het voor het eerst aanleggen van het kind. Vijf maanden lang kreeg het kind geen andere voeding. In Franklin's Reizen naar de poolzeeën haalt hij het gebeuren aan van een oude Indiaan die, omdat hij zijn vrouw bij de geboorte van zijn kind verloor, zijn kind aan de borst legde en bidde dat er melk zou vloeien; hij was in de gelukkige omstandigheden dat dat hij uiteindelijk genoeg melk produceerde om zijn kind te voeden. De linkerborst, met welke hij het kind voedde, hield zijn ongewone vorm ook nadat de voeding gestopt was. (Notitie van Laura: dit is iets om rekening mee te houden!)

Volgens Mehliss waren er in de zestiende eeuw missionarissen in Brazilië die volhielden dat er Indiaanse stammen waren waarvan de kinderen volledig en uitsluitend door mannen gevoed werden.

Ford noemt het geval van een kapitein die zijn zuigeling aan de borst legde om hem te troosten, en daardoor een volledige melkproductie op gang bracht. Hij vermeld nóg een geval van een man die zijn kinderen zoogde.

vertaling, inleiding en research: Roel.
Vertaald en geplaatst met toestemming van de schrijfster