Voorleespoging 1

De Nationale Voorleesdagen, Ik ben zelf nooit gevraagd op de
basisschool van mijn dochter om voor te lezen.Waarschijnlijk omdat het meer een vrouwending was of nog steeds is, ‘vind men'. Ik ben daar natuurlijk ook destijds tegen ingegaan met een column. Maar goed, nu anno 2012 mogen er ineens allerlei BN-ers een verhaaltje voorlezen op een basisschool in Den Haag.

Vanavond zag ik ineens onze minister president Mark Rutte zijn voorleesuurtje doen op het Jeugdjournaal. Ik zag daar een man zitten die dit duidelijk nog nooit had gedaan. Hij brabbelde het maar op in een sneltreinvaart alsof hij naar zijn volgende schnabbel moest. Bij het interview werd aan de kinderen gevraagd wat ze er van vonden. De één zei dat hij het snel deed en de andere kleuter zei dat hij teveel moeilijke woorden gebruikte. Je kon ook duidelijk zien aan Mark Rutte dat hij haast had. Hij stond snel op en beantwoordde deze kids alsof hij in de tweede kamer stond. ‘Och, het is een man’ denkt nu die schooljuf.

Voorleespoging 2

Vervolgens zie ik ergens later op tv dat Youp van het Hek ook op een school in Haren een voorleesuurtje heeft als schnabbel. Maar na een uurtje wachten op deze grapjurk en niet opkomt dagen, blijkt dat hij zich heeft verslapen in zijn luxe hotel. Dat was even een binnenkomer! Hij zou lezen uit zijn nieuwe boekje ‘De gelukkige olifant’. Nou, wie het meest gelukkig was, is hij zelf in zijn olifantenbed. Of Youpie nu uiteindelijk is komen opdagen weet ik niet. En weer denkt de juf ‘Och, het is een man’

Vervolgens zap ik wat verder en zie daar de Paus met een groot boek in zijn hand op het plein van Rome staan. Ik zie ineens een gelijkenis. Die paus is namelijk de ideale voorleesvader. Die man doet het al jaren voor honderden kerkgangers en waarom niet voor kinderen? Dan laten ze zich gelijk van de goede kant zien na die misbruikperiode. Er zitten altijd rotte appels tussen de goeden in die tijd ook. Nu zitten doordeweeks al die paters en priesters gouden vazen op te poetsen. Zo vullen ze ook een beetje de tijd,voorlezen en inbeelden in een sprookje kunnen ze ook nog wel. De ideale ‘voorleesvader’.

Laatste voorleespoging

Wat zo grappig of cynisch is (het ligt eraan hoe je het bekijkt) dat er bij de Voorleesdagen sporadisch voorgelezen wordt uit het boek ‘Mamma Kwijt’ terwijl het boek beter ‘Pappa kwijt had kunnen heten.’ Want waar is pappa als je hem nodig hebt bij het voorlezen. Als die het doet verslaapt die zich of ramt die door het verhaal heen als minister zijnde. En als je wilt
voorlezen word je weer niet gevraagd als vader. Want het is een ‘moedersding’. Uiteindelijke mag Kamerlid Ahmed Marcouch ook zijn voorleesding doen. Hij schijnt een homosexueel te zijn en dat is veilig denkt de juf. Althans daar lijkt het allemaal op. Waar is de stratenmaker of zorgvader die bij zijn dochter voorleest op school? Moet het echt allemaal zo hokjesgeestig? Mensen en vooral juffen of meesters, denk eens aan die vaders die op het schoolplein staan. Loop er naar toe en vraag of ze willen voorlezen. Ze bijten echt niet!