Wat had ik me verkeken in het verkrijgen van toegangskaarten voor de films op het IFFR van 2011: je moest alles digitaal reserveren want anders waren de goede titels al snel uitverkocht. Doorgaans als er geen kaartjes meer waren voor je eerste keuze dan kon je wel terecht voor keuze B, maar zelfs dat niet. Fijn voor de organisatie dat de kaartverkoop digitaal goed liep, maar de lol was er wel even af. Veel zorgvaderfilms zijn het niet geworden, maar heel veel shortsfilmpjes; daar wilde toch niemand naar toe.
IFFR 2011 in telegramstijl
30 januariHinter diesen Bergen, regie: Michael KrummenacherDe zomervakantie breekt aan in een klein, door bergen omgeven Zwitsers stadje. Maar
Milena is gezakt voor haar eindexamen en haar boezemvriendin Heidi wil naar de grote stad verhuizen. In de zinderende zomerhitte lijkt hun geborgen wereld steeds verder af te brokkelen.
Milena staat niet erg open voor liefde en uitgaan. De sfeer is kil en stil. Tussen de vriendinnen is een homoseksuele spanning voelbaar. Ook is er een gevoel van uitzichtloosheid en verveling. Deze spanning wordt woest doorbroken door autodiefstal en het agressief afstraffen van een foute werkgever.
+ Mooie strakke beelden met zuiver acteerwerk. De koelheid van de Zwitsers wordt goed in kader gebracht.
- Het gegeven dat een schoenenverkoper van SM houdt, is wel erg uit de lucht gevallen. Niet duidelijk maar wel zichtbaar is de non narrativiteit.

Pulsar, regie: Alex StockmanVriendin tijdelijk in New York en zelf, alleen, met alle mogelijke communicatiemiddelen thuis in Brussel: hoe breekbaar de moderne liefde kan zijn, blijkt als de computer van Sam gehackt wordt. Volop moderne romantiek én paranoia in sfeervolle tweede film van Stockman (
Verboden te zuchten).
Wat gebeurt er als je niet meer kunt communiceren. Hoofdpersoon raakt zo in de war van het feit dat hij gehacked en gestalkt wordt. Hij denkt dat zijn vriendin in het buitenland vreemd gaat (niet onlogisch) en dat hij via zijn computer in de gaten wordt gehouden (bijna onlogisch). Door het slechte slapen raakt hij het spoor bijster en verliest hij uiteindelijk de realiteit uit het oog. Hij wordt agressief, gaat antistralingsverf op de muur smeren, raakt zijn baan kwijt enz.
+ We moeten weer communiceren op de oude manier is de boodschap (briefschrijven). De spanning wordt heel goed opgebouwd en geloofwaardig. Je gaat bijna helemaal mee in zijn obsessie. De technische mankementen worden goed vertaald. Mooi einde.
- Het is zijn verhaal, zijn angst en het sluipt er een beetje in dat je als kijker afhaakt.

The Mill and the Cross, regie: Lech Majewski
Kunstenaar/filmer Lech Majewski brengt een tiental personages tot leven die voorkomen op het beroemde schilderij De kruisdraging van Pieter Bruegel. De schilder wordt gespeeld door Rutger Hauer en er zijn rollen voor Charlotte Rampling en Michael York.
Veel levende beelden in gestileerde tableaus. De Molen in het schilderij zit magnifiek in elkaar. Rutger Hauer als Breughel is (natuurlijk) innemend en zijn opdrachtgever gespeeld door Michael York idem dito.
+ Prachtige beelden. Realistische weergave wreedheden van de Spaanse inquisitie (gespietst op palen)
- Uit het oogpunt van een schilder/regisseur is het een niet- coherent verhaal geworden. Natuurlijk was dat de bedoeling maar je krijgt dan wel snel een verzadigingspunt.
Songs of love an Hate, regie: Katalin Gödrös
De betoverend mooie Lilli wordt verward - minstens zozeer als haar vader - door haar ontluikende seksualiteit. Geleidelijk raakt het eens zo harmonieuze gezin verstrikt in een vernietigende machtsstrijd. Een hermetische, duistere tragedie, verteld in sprookjesachtige beelden.
Eindelijk een 'vaderfilm' maar echt helemaal tevreden was ik niet. Het is coming-out-of-age-film. De Nederlandse acteur Jeroen Willems speelt een eigenzinnige wijnboer. Hij neemt niet veel van zijn assistent aan en zeker niet als deze zijn vrouw probeert te verleiden. Hij ziet dat zijn dochter groter wordt: ze krijgt een vriendje, vertoond overschrijdend pubergedrag (slaat een oudje in elkaar, laat de hond verdrinken) enz. Vader zit met spanning als zijn wijnoogst is bedorven. Hij gaat drinken, verkracht bijna zijn vrouw en wordt een boeman.
+ prachtige weergave broeierige sfeer. Meesterlijk acteerwerk, ook van de dochters.
- de rampjes die er gebeuren zijn erg hyperrealistisch en beetje plat. Ook veel dingen zie je al van verre aankomen.

31 januari
Funny Games verzamelprogramma
Funny Games was een hoogtepunt. Eerste filmpje
Mauvaise Graine ging over een vader (onderwijzer) die contact probeert te maken met zijn ontspoorde zoon. Hij vindt hem bij een stel andere drop-outs. De vader denkt dat het wel goed komt als hij ze in huis haalt. Maar zijn zoon kent geen grenzen: bindt zijn vader vast en berooft hem. Ontluisterend einde dus.
El Juego ging over survivalen van jongens in het moeras. De leider komt nogal gewelddadig over maar blijkt mee te vallen. Sterke spanningsopbouw.
Mijn inbreker en ik. Filmpje zat goed in elkaar. Filmmaker besluit de inbreker en dief van zijn laptop op te sporen. Regisseur doet net alsof hij met hem wil samenwerken en nodigt hem uit op zijn bureau. Alles in scene gezet. Erg geloofwaardig of toch niet? Veel handheld camera en dat maakt het vlot en spannend.
Random Strangers, regie: Alexis Dos Santos, voorfilmVia chat roulette ontmoet een jongeman uit Berlijn (hij is een gigolo) een meisje uit Bueno Aires. Hij houdt van gitaar spelen en zij van dansen. Ze kunnen allebei niet goed slapen en gaan elkaar digitaal volgen. Mooi en intiem portret. Snelle afwisseling van beelden en een goed voorbeeld hoe mensen digitaal communiceren.
Gravity Was Everywhere Back Then, regie: Brent Green, hoofdfilmBiopic, film gebaseerd op waargebeurd verhaal. Man en vrouw beiden met een persoonlijkheidsstoornis gaan samenwonen in een zelfgebouwd huis. Zij verkoopt eitjes en hij werkt in een ijzerwarenwinkel. Haar moeder krijgt kanker en zij opeens ook. Ze worden amper goed begeleid en zonderen zich af. Hij wil een healingapparaat maken om in contact te komen met God om haar te redden. Het filmbeeld is veelal korrelig, veel tussenshots met animaties (kunstzinnig). Muziek is erg amateuristisch. De scčnes met haar doodgaan werken je op je zenuwen. Hoe hij aan zijn einde komt is ook erg dramatisch. Intrigerende film met veel herhalingen.

NL International verzamelprogramma
Zijn Nederlandse korte films al elders in ons land op een festival te zien geweest, dan kunnen ze niet meer vertoond worden op het IFFR. Het Nederlands Instituut voor Mediakunst en EYE Film Instituut hebben de meest interessante op een rijtje gezet.
Everytime: over een lied van Britney Spears.
- Saai
The origin of Creatures: Animatie, visioen na een ramp met nog levende ledematen
+ Mooi geanimeerd, ledematen zijn levensecht. Vooral 'de hand' van de Adamsfamilie
City of progress: organische stad en verlangen naar Utopia
+ prachtige beeldanimatie , - slaapverwekkend verhaal
Flashings in the Mirror: samenstelling van foto's van internet
- niet echt origineeel
Birth of a Nation: russische meisjes die op een internaat opgeleid worden tot ideale burgers.
+ Leuke meisjes die er plezier in hebben als ze worden opgeleid tot soldaat. - russen zijn gek
Dawn: deel van een tweeluik van Erwin Olaf
+ wit, stijlvol en zo opgezet dat het driedimensionaal is.
Majesteit: rituelen rond Prinsjesdag in elkaar gemonteerd
+ grappig
Liquidator: beelden uit de film Haarlem (1922) van regisseur Mullens kunstzinnig bewerkt.
+ originele beeld mooi - verloop is vreselijk en het geluid ook
Brothers of Metal: fans van Heavymetal in beeld gebracht
- veel te lang.