Maandagmorgen, vlak voor de Avond 4 daagse. Ik sta op het schoolplein en zeg tegen een paar moeders of ze al zenuwachtig zijn. 'Het valt mee zeggen ze alleen de route is nu anders namelijk door een vervelende saaie woonwijk'. De gemeente heeft namelijk de startplaats moeten veranderen. Dit was de plaatselijk voetbalvereniging maar daar komt nu een winkelcentrum en nu moesten we maar even buiten het dorp gaan starten.

Ik hoor dat verschillende moeders al bezig zijn met snoepinkopen voor de laatste intochtdag. Spekken en lollies ten overvloed worden er dan ingeslagen dus de plaatselijke snoepboer en tandarts draaien volle toeren. Mijn dochter had wat stuiterballen gekocht om aan vriendjes te geven. Het zal mij weer benieuwen of er nog vaders meelopen want op de lijst van hulpouders staan alleen maar moeders.

Ik moet om 17.00 uur klaar zijn met het avondeten want dan komt mijn partner van haar werk. Dan zijn we om 18.00 uur bij de start dus zal het wel pasta worden want dat is lekker voedzaam en snel klaar.

1e avond
We eten snel weer pasta en de afwas moet daarna  snel gedaan worden. Jezus! wat veel auto's. Zo'n klein stukje en dan nog met de auto. Ik zie weinig vaders. Ja,  dezelfde als op het schoolplein, dat wel natuurlijk. Ook zie ik weer veel oppasoma's /opa's die meelopen met hun kleinkind. Is het nou zo veel moeite om een avondje met je kind mee te lopen? Onderweg krijgen we diverse drinkpakjes en zakjes chips van de C1000 aangereikt. Aardig bedoelt, maar het belandt dus op de straat.

2e avond
Regen, regen, regen, regenpak, nat, nat, nat. Dus de kleding ging gelijk in de wasmachine en schoenen werden volgestopt met kranten.,De volgende morgen moesten dezelfde schoenen weer aan naar school.

3e avond
Veel beter weer maar nog steeds dezelfde paar vaders/oppasoma's die meelopen. Ik zie vaders die ik nog nooit op het schoolplein heb gezien wat onwennig met hun kind lopen. Ze voelen zich niet op hun gemak tussen de vaders die er wel 'soms' waren. Maar nu werden ze gelijk in het hol van de leeuw gegooid. Schreeuwende kinderen, huilende kinderen, melige kinderen maken hele lange wachtrijen bij smalle straatjes. Een soort van bottleneck; een rij aan de kassa van Ikea zeg maar.

4e avond
Altijd leuk die intocht maar ook weer wachtrijen bij  smalle straatjes. Ach de kinderen krijgen wel de aandacht: van hun oma's langs de kant. Ik was ook in spanning hoe ons dochtertje de kleinigheidjes vond die we ingepakt hadden. Zodra we binnen lopen geven we deze aan haar. We hebben het weer gehad: 20 km slenteren en gezien hoe de samenleving in elkaar zit. Bij sommige ouders moet er nog heel wat aan geschaaft  worden.

Mannen! Kom op voor je rechten en pak die stofzuiger en ga naar het schoolplein! Zeg tegen je werkgever: ik wil nu Parttimen!
Poeh! beetje teveel adrealine na die 20 km denk ik of zou ik het gewoon leuk gevonden hebben die paar avondjes lopen?

Theo Thuisman Parttimehuisman

p.s Luisteren jullie wel op woensdag 24 juni naar Radio West met Debby Roukens tussen 13.30 en 14.00 uur? Ik geef weer een interview.