In de echoput van tegels en chloorwater zingen
babys dreumesen moeders en badjuffen
visje, visje in het water,  visje, visje in de kom.

Met hoofd en schouders
boven water in het ondiepe
wil de enige vader
het hoofd onderwater
even heerlijk helemaal kopje onder
maar hoe potverdorie
met een dreumes in de handen.

Hopsakee
daar gaat dreumes  de lucht in
mijn hoofd gaat onder water
tot de billen op de tegels  zitten
het ondiepe chloorwater
verkoeld mijn gedachten
oren horen niet langer de echo’s van dat kinderliedje
de ogen zien als voor het eerst
het licht breken onder de golfjes
het tl-paradijs
in deze dansend blauwe stilte
heerlijk hopsakee!

Zuurstofnood
naar boven denk ik
maar mijn benen onder het lijf gekruist
als die van een natgeboren giraffejong
duwen niks omhoog
kramp schiet in de kuiten
dreumes drukt mij naar benee
als een dodelijke trofee
water, water overal
in ogen oren  neus mond
bonkende slapen
de armen boven water trekken de dreumes schuin half onder water
mijn hoofd stijgt als een leeglopende ballon op
ademtocht – leven!

En in dezelfde beweging wordt
dreumes' hoofd weer uit het water getild
zij lacht
ik lach opgelucht
de doodsangst van mij af
visje, visje kan niet praten, visje, visje draai je om
zingen baby’s dreumesen moeders en
badjuffen
hebben geen van allen opgemerkt
dat vader en kind zomaar ongemerkt
bijna hopsakee
zijn verzopen.

Pieter Smit