Felix is zes, woont in zijn tijgerpak en praat enkel met zijn knuffels. Zelfs als hij voor het eerst naar school moet, weigert hij zijn tijgerpak uit te trekken. De ouders van Felix vinden het maar niks dat hij ook met niemand speelt. Gelukkig voor Felix ontmoet hij de hond St.Pepper, de enige met wie hij werkelijk kan praten. Dat resulteert in enkele geestige ontmoetingen met een psychiater, een prachtige rol van August Stirner, die een psyhiater neerzet die zelf de weg kwijt is, er slecht uit ziet, en als Felix hem zijn geheim toevertrouwt in diepe slaap is verzonken. Als St. Pepper zijn oude baas sterft vindt er een wending in het verhaal plaats want de uit zijn krachten gegroeide kluwen lang harige wol incluis dansende krullen, erft zijn hele vermogen. Uiteraard is er nog een gemene erfgename die St.Pepper uit de weg wil ruimen om zelf alles te erven.

St.Pepper, van regisseuse Sandra Nettelbeck, is recht toe recht aan en heeft veel weg van een Disneyfilm ( bijv.101 Dalmatiers) De moraal ligt er wel erg dik boven op wanneer St.Pepper de kinderen zegt dat alleen zij hem kunnen horen en niet de volwassenen omdat zij geen verbeelding meer hebben. Dit thema is tijdloos en is eerder veel fantasierijker en met meer humor en spanning uitgewerkt in The Neverending Story. Om dichter bij huis te blijven; de  mooi gefilmde, goed geacteerde en spannende Nederlandse film Minoes met ook als thema dat sommige mensen met dieren kunnen praten had meer lagen en diepgang. Wat over blijft is een gezellige familiefilm met als enige risico dat je kinderen aan je hoofd zullen blijven zeuren net zolang tot dat ze zelf een hond hebben.

SERGEANT PEPPER
Regie:  Sandra Nettelbeck . Sandra Nettelbeck’s regiedebuut dateert uit 1995 met Loose ends. Overige films van haar zijn o.m. Mammamia en Bella Martha.
Scenario: Sandra Nettelbeck
Met Neal thomas, Martina Gedeck, August Zirner, Johanna ter Steege e.a.
Soundtrack : Guy Fletcher
Distributie: Cinemien

Matthijs Bueno de Mesquita